Ramptoerist?

Het is alweer een tijd geleden dat ik deze blog geupdate heb. Dat is ook niet zo vreemd, er is hier in Nederland namelijk niet bepaald veel te beleven. Zoals jullie allemaal wel gelezen, gezien en gehoord zullen hebben is het momenteel nogal een rampzalige toestand in Japan. De aardbeving en tsunami van afgelopen vrijdag hebben de dorpen rondom de stad Sendai in het Noordoosten compleet weggevaagd. Daarnaast is er nog de kwestie kerncentrale, al wordt de ernst daarvan in het nieuws schijnbaar lichtelijk overdreven. Het is wel erg jammer dat mijn vertrek en het begin van mijn epische avontuur momenteel compleet overschaduwd worden door het natuurgeweld in Japan. Ik krijg natuurlijk een hoop bezorgde vragen of het wel goed gaat met me. Maar geen zorgen lieve mensen, ik ben nog steeds in Nederland en ik vertrek over 4 dagen pas. Ik word er overigens wel een klein beetje moe van dat er een paar mensen zijn die me meerdere keren per dag zeggen: "nou, dat gaat vast niet door, die stage kun je wel vergeten". Ik snap wel dat je, als je die beelden of tv ziet, denkt dat het niet doorgaat, maar mensen moeten ook snappen dat ik al jaren naar deze stage uit zit te kijken en ik er dan geen zin in heb om steeds maar pessimistische praat aan te horen. Laat ik het daarom maar even duidelijk uitleggen. Ik ga naar Kyoto, dat ligt zo'n 500 kilometer zuidwest van Tokyo. Tokyo ligt op zijn beurt weer zo'n 300 kilometer zuid van Sendai, en 400 kilometer van het epicentrum van de aardbeving. Kyoto ligt dus zo'n 800 kilometer van de getroffen kerncentrales en 900 kilometer van het epicentrum af. Ik heb er dus al die tijd op gerekend dat mijn reis gewoon doorgaat. Om mijn voorgevoelens nog maar even te beamen kreeg ik vanochtend een mailtje van de universiteit in Japan. Zij vertelden me iets wat ik eigenlijk al wist: het vliegveld is nog altijd gewoon open en de geplande semester gaat nog gewoon door. Ze vroegen me alleen om eventjes te bellen als ik aankom. Daarnaast heeft mijn eigen school hier in Nederland nooit gezegd dat het geen goed idee is om te gaan, en geldt er ook geen negatief reisadvies voor het gebied waar ik heen ga. Ik hoop dat ik de bezorgde mensen hiermee voldoende heb kunnen informeren, want dan ga ik nu fijn over mijn aankomende avontuur vertellen.

Als onderdeel van mijn studie zal ik van 1 april t/m 29 juli gaan studeren aan de Universiteit voor Buitenlandse Talen in Kyoto (京都外国語大学). Daar krijg ik natuurlijk Japanse les in het Japans, maar ook een aantal bijvakken die ik zelf mag kiezen wanneer het jaar begint.

Ieder jaar vertrekken er zo'n 17 tot 20 mensen van mijn school richting Japan. Verdeeld over een aantal scholen gaan ze hier 4 maanden studeren. De school in Kyoto waar ik heen ga heeft verreweg de meeste plaats voor buitenlandse studenten, en we gaan er dit jaar met 8 mensen naartoe. Naast deze school zijn er nog Nanzan (南山) en Jissen Women's University (実践女子大学). Naar Nanzan vertrekken er ieder jaar 4 mensen, 2 in de herfst en 2 in de lente. Dit geldt ook voor Jissen, maar zoals de naam al zegt gaan er hier alleen maar meisjes naartoe. Sinds dit jaar is er ook een vierde school waarmee onze school contacten heeft gelegd, en eind maart vertrekt de eerste studente om daar te gaan studeren. Hoewel deze school in Sendai (jawel, Sendai) ligt is het voor haar nog steeds mogelijk om hier heen te gaan. De school ligt namelijk in de binnenstad, en daar is maar weinig schade opgelopen. Er is daar momenteel alleen geen communicatie en electriciteit, maar vooralsnog lijken de lessen daar gewoon door te gaan. Maar goed, genoeg over de scholen, even over mijn avontuur.

Op vrijdag 18 maart vertrek ik samen met studiegenote Nanja om 14:00 vanaf Schiphol. We vliegen zonder tussenstoppen in 11 uur en 10 minuten naar Kansai International Airport. Deze luchthaven ligt in Osaka, een enorm grote stad die aan de Japanse Binnenzee Ligt. Het is de bedoeling dat we 28 maart in Kyoto aankomen, waar we dan naar ons appartement gebracht worden. We landen in Kansai International om ongeveer 9:00 's ochtends. We verblijven vervolgens 3 nachten in Osaka om daarna met de train naar Nara te vertrekken, een stadje dat tussen Osaka en Kyoto ligt. In Nara blijven we 4 nachten zodat we daar mooi het een en ander kunnen bekijken. Op 26 maart vertrekken we dan uiteindelijk richting Kyoto. Daar krijgen we gezelschap van vriend Ben, een echte baas. Hij landt op 26 maart op Kansai International. We blijven vervolgens met z'n 3en 2 nachten in een hostel in Kyoto om daarna op 28 maart naar de International Office van de school te gaan. Vanaf 28 maart heb ik daar dus m'n eigen kamer met internet, een keuken, een badkamer en een eigen wasmachine! Als het school semester op 29 juli is afgelopen reizen we naar Tokyo om ons daar nog 2 weekjes te gaan vermaken. Op 14 Augustus vlieg ik om 9:35 vanaf Narita International Airport (Tokyo) naar Rome Fuimicino Airport. Vanaf Rome vliegen we dan door naar Schiphol waar we om 19:55 dan aankomen. (Alle vliegtijden die ik noem zijn overigens lokale tijden.)

Ik hoop alleen dat de sfeer in Japan momenteel een beetje te harden is, maar dat komt denk ik wel goed. Ik wil me natuurlijk niet als ramptoerist voelen straks. (Herrinert iemand zich de tsunami in 2004 nog? De video van de toerist die tussen de aangespoelde lijken op zijn strandstoel van een cocktail zit te genieten?)

Anyhow, jullie kunnen volgende week veel blog updates, foto's en misschien een paar video's begluren op deze blog, dus houd het in de gaten!

Check je later!

B!