Schoolreis!

Eindelijk was het zo ver, het land beloofde schoolreisje. Als kleine kinderen sloegen we snoep in voor een lange busreis. Waar gingen we heen? Shikoku! Shikoku is één van de Japanse hoofdeilanden. Japan is in feite een archipel met wel meer dan 3000 kleine eilandjes. Er zijn vier hoofdeilanden: Hokkaido, Honshu, Shikoku en Kyushu. Kyoto, waar ik momenteel verblijf, ligt op het grootste eiland, Honshu. Daar liggen de grootste steden van Japan, onder andere Tokyo. Kyushu is, vanaf Kyoto, het dichtsbijzijnde hoofdeiland. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat je a la Nederland overal binnen 3 uur kan zijn, de reis duurde namelijk zo'n 5 tot 6 uur, tussenpauzes niet meegerekend.

Bruggen, zeeën en onzichtbare draaikolken

Gewoonlijk reis je van eiland naar eiland met een boot of vliegtuig. Natuurlijk is dat niet heel praktisch als het eiland van bestemming een belangrijk deel uitmaakt van een land. De hoofdeilanden van Japan zijn daarom ook aan elke verbonden met bruggen, lange, lange bruggen. Als je van Honshu naar Shikoku reist moet je eerst over een eiland dat daar tussenin ligt. Ik weet niet meer hoe het heet, maar het was ongeveer zo groot als een waddeneiland en er was een reuzenrad. Onze eerste rustpauze vond plaats op dit lieflijke eilandje, op een parkeerplaats met uitzicht op de brug.

Na wat koffie, een plaspauze en een paar foto's verzamelden we ons weer bij de bus. Zoals altijd pakte de school, die heel wat vrijgeviger is dan onze eigen school in Nederland, weer flink uit en hadden we er een reisleidster bij die ons van alles kon vertellen over de plekken die we bezochten. Onze tweede rustpauze was niet echt een rustpauze maar meer een toeristen attractie. We stopten namelijk op de brug die Shikoku met het kleinere eiland bevond. Deze brug stond bekend om de draaikolken die zich daaronder vormen. De brug was namelijk over een bepaalde straat gebouwd waar de natuur allerlei streken uithaalt, die ik niet meer in detail kan beschrijven omdat de natuur af en toe ingewikkeld is. Voor een paar euro kon je dan ook over wandelpaden aan de onderkant van de brug lopen. Daar bedoel ik niet mee dat je onder de brug loopt, maar letterlijk onder het wegdek van de brug. Vanaf daar had je een mooi uitzicht op de 2 zeeën, namelijk: de Grote Oceaan en de Japanse Binnenzee.

Helaas waren, zoals de titel al suggereert, de draaikolken niet aanwezig. Dit had te maken met het getij. We waren dus eigenlijk op het verkeerde moment bij de brug aangekomen. Toch was het best een leuke ervaring, omdat heel de brug meebewoog als er zware wagens overheen reden, en mensen dan begonnen te gillen.

Eerst klimmen, dan rusten

Toen we eenmaal bij de plaats van bestemming aankwamen, mochten we nog niet meteen naar het hotel. We verbleven namelijk in een stadje dat bekend stond om de berg waarop het gebouwd was, en de bijbehorende tempel. Eerst moesten we dus, samen met een plaatselijke gids, een heleboel trappen beklimmen. Dat was ongeveer 45 minuten aan trappen klimmen om uiteindelijk een tempel te bekijken en van het uitzicht te genieten.

De tempel was veel groter dan dat je op de foto kan zien. Het tempelcomplex was namelijk langs alle trappen omhoog gebouwd. Per trap die je beklom kreeg je dus ook meer gebouwen en standbeelden te zien. Nadat we de tempel op de top van de berg bekeken hadden en we weer naar beneden waren geklommen, konden we eindelijk rusten.

Baden en vreten

Toen we eenmaal in het hotel aankwamen was het wel duidelijk dat deze school een grotere portemonnee heeft dan de Hogeschool Zuyd, Maastricht. We waren namelijk met zo'n 60 man, en dit was alles behalve een goedkope verblijfplaats. Ik deelde een prachtige Japanse kamer met 3 andere heren. In het westen krijg je gewoonlijk een ochtendjas in je kamer, maar in Japan krijg je een Yukata. Dat is een soort van Kimono, maar dan anders.

Nadat we onze spullen in de kamer gegooid hadden vertrokken we naar de Sentou. Een Sentou is een Japans badhuis, vaak is dit overdekt maar het hotel had zowel buitenbaden als binnenbaden op de vierde verdieping. Dit is iets waar ik al heel lang naar uitkeek, want het leek me heerlijk relaxed om de hele dag in een bad te hangen. Voordat je zo'n bad in mag, moet je je eerst douchen in het badhuis. Er was ook een sauna aanwezig, daar hebben we ook nog ingezeten om, zoals het hoort, Romeinse politiek te bespreken. Ik heb natuurlijk geen foto's gemaakt van het badhuis, want dat zou een piemelfestijn worden.

Na het baden zijn we naar één van de eetzalen gegaan. Daar was er van alles voor ons klaargezet in traditionele stijl.

Het is uiteraard geen echt Japanse dinner als er geen entertainment bij is, dus was er ook een karaoke machine aanwezig.

Daarmee konden we de mensen eens mooi irriteren terwijl ze aan het eten waren. Al leek het er op dat ze het erg vermakelijk vonden. De Sentou was zo goed bevallen, dat we na het eten nog een keer zijn geweest en tot sluitingstijd (12 uur) in het bad hebben gezeten. Het is heerlijk om 's nachts, met bijna niemand om je heen, buiten in het hete water kunt zitten. Daarnaast is het ook nog eens een mooie gelegenheid voor een gezellig gesprek! Toen we eenmaal uit het bad waren getrapt zijn we naar de hotelkamer van andere opleidingsgenoten geweest om daar nog wat te drinken en kabaal te maken. Sommige mensen wilden midden in de nacht nog een berg beklimmen, maar daar had ik niet zo'n zin in.

De volgende dag gingen onze wekkers al om 5 uur af. Waarom 5 uur? Omdat het ontbijt om 7 uur begon en we nog naar het badhuis wilden. Met maar een paar uur slaap en een brak hoofd zijn we dus in het hete water gaan zitten. De Japanse oudjes hebben overigens schijt aan slaap, en zitten zich daar 's ochtends gewoon te scheren om daarna lekker in het bad te gaan hangen. Na een uurtje baden hebben we nog lekker even in de dildostoelen (lees; massagestoelen) gezeten en zijn we vervolgens gaan ontbijten. Het ontbijt was ook al enorm royaal. Het was een all-you-can-eat feest met fruit, brood, vlees, soep en alles wat je je eigenlijk maar kan bedenken. Toen ik met een half oog de prijslijst bekeek merkte ik dat de school ook hier zo'n 25 euro per persoon aan ontbijt had uitgegeven.

Op weg naar huis

Om 9 uur verlieten we het hotel. Eerst kregen we in het stadje nog een workshop Udon Noodles maken, wat best wel grappig was. Daarna zijn we met de bus vertrokken, die naast 2 rustpauze's nog 1 stop maakte voor een toeristen attractie. We zijn wederom bij een tempel wezen kijken (die er eerlijkgezegd allemaal hetzelfde uitzien). Voordat we naar die tempel liepen kregen we natuurlijk wel een heerlijk middagmaal!

En het kan natuurlijk niet Japanser dan een Japans restaurant dat gebouwd is voor Japanse mensjes!

Gelukkig was ik na de eerste 2 weken in Japan gewend dat ik overal voor moest bukken. Ik heb me in die eerste weken zo vaak aan de treindeuren gestoten....

Na het tempelbezoek, waar ik niet echt boeiende foto's van heb, zijn we met nog 1 rustpauze teruggereden naar Kyoto. Het was inmiddels 6 uur, dus we waren al weer 9 uur onderweg geweest. Snel even avondeten gehaalt op school, en vroeg slapen dus!