Keihard rocken, vrienden maken

Vandaag een verhaaltje over een episch avontuur dat ik vorige week vrijdag in de karaoke bar heb meegemaakt. Maar laat ik eerst even wat over het karaoke zelf vertellen, want in Japan werkt dat anders dan in andere landen.

カラオケ

Karaoke is immens populair in Japan, en naar mijn mening ook de geniaalste vorm van goedkoop vermaak op de vrijdag/zaterdag avond. Bij karaoke denk je al gauw aan een liedje meezingen met de tekst erbij terwijl je voor een bar vol aangeschoten vakantiegangers zit, maar zo werkt het hier niet. Het gaat als volgt: je huurt een eigen karaoke kamer voor een bepaald aantal uur, of na 9 uur voor "free time", dat houdt in dat je tot 5 uur 's ochtends door mag gaan. Je betaald of een vast tarief, of een tarief per uur, als je voor free time gaat is het meestal vast. Ook krijg je er een eindeloze hoeveelheid gratis drinkjes bij, maar dit zijn wel softdrinks, geen alcohol dus. Alcohol is wel te koop, maar dat is natuurlijk onbetaalbaar duur zodat ze de kas flink kunnen spekken. Hoewel je maar zo'n 1200 yen (zo'n 10 euro) kwijt bent voor free time wil je als ware Nederlander natuurlijk niet meer betalen dan nodig is. Daarom is het gebruikelijk om van tevoren naar de convenience store te gaan en wat Black Nigger Whiskey (De whiskey heet Black, het merk het Nikka, aldus: Black Nigger) in te slaan. Deze drank kost je maar 300 yen, en van één zo'n magisch flesje zing je de sterren (letterlijk) uit de hemel, maar dan in een toon die niet algeheel prettig is voor de trommelvliezen. Het is uiteraard wel verboden om je eigen drank mee te nemen, maar aangezien iedereen hier altijd aan het werk is of naar school moet is het meer dan gebruikelijk dat iemand een tas bij zich heeft. Hier kijken ze dus niet van op, en ze vragen er ook niet naar. Een goede manier om je drank weg te stoppen dus. Anyhow, je krijgt de sleutel van een karaoke kamer, daar heb je lekkere banken, een airco, een grote televisie, 2 microfoons en een vrij moderne audio installatie. Daar krijg je een apparaatje bij waarmee je nummers die je wilt zingen aan kan vragen. Er is keuze uit duizenden nummers, waaronder ook veel bekende (en minder bekende) westerse liedjes. Je kunt dus ook gerust mensen meenemen die geen woord Japans begrijpen. Karaoke is dus een goedkope, populaire en stiekem toch wel heel erg leuke manier om je vrije avond te besteden. Maar goed, laat ik eens beginnen met mijn verhaal.

Als je maar hard genoeg rocked

Vorige week vrijdag zijn we met een groepje mensen naar de karaoke bar vertrokken. Naast onze eigen club waren er ook 2 studiegenoten uit Maastricht die op het moment in andere steden in Japan studeren met ons meegekomen.

Nadat we al flink was liedjes hadden gezongen, en flink wat whiskey achterover hadden geslagen, was het tijd voor belachelijke nummers zingen die je toch niet kunt zingen. Toen ik het keuze apparaat in handen kreeg gedrukt, leek het me wel leuk om B.Y.O.B. van System of a Down te zingen, dat werd blèren dus. Toen ik met mijn aangeschoten kop al flink aan het krijsen en schreeuwen was stonden er opeens een stel aziaten met hun koppen tegen de glazen deur van onze kamer gedrukt. Ik gooide natuurlijk meteen de deur open en nodigde deze jolige heren uit om even binnen te komen staan. Wat bleek, ze vonden me keihard rocken. Toen mijn prachtige serenade ten einde was gekomen, sleurden de mannetjes me al snel mee hun eigen karaoke kamer in, want ze wilden dat ik met ze mee kwam rocken. De heren bleken uit Hong Kong en Korea te komen, maar ze woonden hier al een flinke tijd dus spraken vrij vloeiend Japans. Ook was de gozer uit Hong Kong, die overigens bizar goed kon grunten, afgestudeerd aan een opleiding Engels. In hun eigen karaoke kamer zaten ook nog 2 Japanse meisjes, en er kwam later een Japanse gast bij in een pyjama, die hadden ze uit z'n bed gebeld.

Het was een lange avond, en uiteindelijk zijn er flink wat e-mail adressen uitgewisseld. Één ding heb ik sinds deze avond zeker: een klein beetje meer respect voor rock zangers. Het is heel leuk om met een stel maffe gasten nummers van Metallica, Iron Maiden en Slayer mee te blèren, maar ik had helaas niet genoeg drank op om de zere keel niet te kunnen voelen. Volgende week weer!