Niets is Naar in Nara
Gisteren zijn we in Nara aangekomen. Het was een tijdje zoeken op de stations in Osaka, want Japanse stations zijn best ingewikkeld. Uiteindelijk zijn we er wel uit gekomen en konden we vertrekken, gelukkig is het allemaal in één keer goed gegaan. We waren wel een beetje moe, want de nacht daarvoor hadden we zo lang met een Amerikaan in de common room van Hotel Toyo (waarvan nu een aantal foto's in de map "Osaka" te vinden zijn) zitten praten dat het opeens half 5 was. Aangezien we vroeg weg moesten hebben we toen maar besloten om de nachtrust over te slaan. Dat heeft overigens wel een hele epische trend voortgezet. Toen we in het vliegtuig zaten hebben we namelijk ook al niet kunnen slapen, dus toen hebben we dat fenomeen "No Sleep till Osaka" genoemd. Dit keer was "No Sleep till Nara" dus aan de beurt, en over 4 dagen gaat waarschijnlijk "No Sleep till Kyoto" van start!
奈良
Nara is een stad tussen Kyoto en Osaka in. De stad is een stukje groter dan Amsterdam en heeft een gigantisch park. Dat park is zo gigantisch zelfs, dat het bijna één vierde van Nara beslaat. Het is een vrij toeristisch stadje, want het park is immens populair. We verblijven op het moment in Gueshouse Naramachi. Het is een traditioneel gasthuis gerunned door een man en zijn vrouw. Het zijn ontzettend lieve, behulpzame mensen en we kunnen heel goed Japans met ze praten. Normaal zit het guesthouse helemaal vol, en zouden we op een kamer slapen met 6 andere mensen (er zijn 3 kamers). Helaas voor deze lieve mensen hebben al de andere mensen afgezegd omdat ze niet meer naar Japan durven. Die missen dus echt de reis van hun leven, want hier is het veilig en Japan is geweldig! Anyway, omdat we maar met z'n 2en zijn is het hier wel lekker rustig, en voelt het een beetje alsof we bij deze mensen logeren. Het hostel is echt geweldig, en ik raad het iedereen die ooit naar Nara komt aan. Het guesthouse ligt in een smal straatje, ongeveer 15 minuten lopen van een winkelcentrum, en 25 minuten lopen van het centraal station. Ik heb nog geen foto's binnen het huis gemaakt, maar ik heb er wel vast eentje buiten gemaakt!
奈良公園
Vandaag zijn we, na een hele lange nachtrust, al vroeg op pad gegaan. Rond een uur of 9 stonden we al op straat. Het eerst dat we in Nara wilden doen was naar Nara Kouen (Nara Park) gaan. Het park van Nara is de reden dat Nara zo populair is bij zowel buitenlandse als Japanse toeristen. Het park is zo'n 60 vierkante kilometer groot. Dat kun je natuurlijk niet in één dag zien, dus wij gaan nog minstens één, maar warschijnlijk twee keer naar het park. Het bijzondere aan dit park is dat er zo'n 1200 wilde herten rondlopen. Deze lieve knuffelbeesten zijn inmiddels hartstikke tam, en er wordt op elke hoek wel voer verkocht zodat je jezelf kunt laten bestormen door een horde hongerige hertjes.
Vergeet in Nara Park niet: hertjes zijn wilde beesten, en ze zijn uiterst wraakzuchtig.
Het was wel duidelijk dat Japanners hier ook graag komen, want we kwamen meerdere keren schoolexcursies tegen. Zowel een groep middelbare scholieren als twee groepen basisschool kinderen. De basisschool excursies hier zijn echt stoer, want alle kinderen dragen petten zodat je ze kunt herkennen.
De meeste kinderen die hier met hun ouders of grootouders komen zijn bang voor de herten. Vervuld van moed nemen de papa's en de mama's hun kindjes en een zak voer mee om de onstuimige horde hertjes te trotseren. Helaas voor hen, gaan deze beesten in een woeste feeding frenzy en komen ze all-out achter je gezinnetje aan om je voer te verorberen (of je jas). Vervolgens moeten deze goedmoedige ouders dan hun lafhartigheid bekennen er trekken ze onder het constante gejank van hun kinderen (die inmiddels op papa's nek zijn geklommen uit angst) terug. Hertjes 1 - Mensen 0. Ook deze 2 middelbare scholieren dachten erkenning voor hun onmiskenbare moed te krijgen door de hertjes te voederen.
Tot hun grote spijt (en ons grote plezier) moesten de heren zich al terugtrekken bij het aanzien van maar een fractie van deze vreetmachine.
Nadat we onder het genot van een blikje BazenKoffie een uurtje hebben zitten lachen om hoe de Japanners zich in de nesten werken door een zak hertenvoer te kopen, zijn we opgestaan om eens wat meer van het park te bekijken.
Met een mooie, bergachtige achtergrond is het rustige park een lust voor het oog. De mooie Japanse bomen, de kabbelende stroompjes, de typisch Japanse bruggetjes, dit is een locatie die je niet mag overslaan als je ooit naar Japan komt.
Na hier een uurtje rond te hebben gelopen zijn we vervolgens richting het guesthouse gelopen om onderweg te lunchen in een restaurant en een paar winkeltjes te bekijken. Natuurlijk heb je in Nara buiten het park ook zat kansen om leuke foto's te maken!
Uiteindelijk zijn we weer bij het guesthouse beland, en zijn we onze blogs gaan updaten.
Later vanmiddag gaan we de deur weer uit, dan ga ik een pakje op de post doen voor Cheryl. Natuurlijk gaan we ook weer bij een restaurantje eten en waarschijnlijk gaan we het park bij nacht bekijken.
Updates van ons Nara avontuur volgen morgen!
















En wat een super schattig hostel :D
Drinking coffee in the park, like a baaawss!
Maar wel een verschrikkelijk gaaf park ouwe, verder had ik nooit zoveel met herten maar na het zien van deze bloeddorstige baasjes stijgen ze toch wel (een kleine beetje) op mijn ranglijst.
Ik lees je snel, take care.
Wat een prachtverhalen weer man!
Hebben jullie ook nog een poging gedaan tot herten voeren eigenlijk?
Man, wat een goed vooruitzicht dat je nog zo lang te genieten hebt in dat prachtland!
Volgende keer ben ik erbij, jwz!