Openings Ceremonie

Vandaag even een berichtje zonder foto's, want ik ben de laatste dagen eerlijkgezegd te lui geweest om mijn camera mee te nemen. Als ik zondag vrij heb zal ik wel wat foto's van mijn kamer maken!

Buitenlandse Studenten

Anyway, vandaag hadden we dus de openings ceremonie van dit semester. Eerst werden alle buitenlandse studenten bij elkaar in een kamer gezet en kregen we wat uitleg. Ook heeft iedereen zich even voorgesteld. Er waren zo'n 30 mensen, terwijl er eigenlijk 40 zouden komen. Helaas voor de 10 afwezigen, die als het goed is van de Canadese, Amerikaanse en Franse nationaliteit zijn, zijn de overheden van sommige landen niet bijster goed in het inschatten van gevaar. Daarom mogen ze niet naar Japan reizen, en hun landgenoten die al in Japan aanwezig zijn, moeten vertrekken. Er waren een aantal Chinese mensen die het spelletje duidelijk al langer speelden, en zij klonken dan ook vrij goed in het Japans. Daarentegen liepen er ook mensen bij die het voor het eerste jaar doen, en die kwamen maar moeilijk uit hun woorden. Voor de rest zat iedereen ongeveer rond ons niveau of iets lager. De meeste mensen hebben 1 landgenoot bij zich, maar als Nederlanders zitten wij hier met een klein leger van 8 man.

Openings Ceremonie

Na de meet & greet met de andere uitwisselingsstudenten werden we met de hele groep naar de Morita Memorial Hall geleidt. Hier werd de openings ceremonie gehouden. Wij werden met z'n allen in een klein hoekje gepropt, waarna de hele zaal (die op een soort van opera zaal leek) volstroomde met Japanse studenten, strak in het pak en klaar om aapjes te kijken. Achterin de zaal was een orkest aanwezig, die zorgde voor de muziek van het volkslied en natuurlijk het schoollied. Blijkbaar hebben Japanse scholen dus een eigen lied, wat best wel episch is maar ook wel een beetje nationalistische gedachten oproept. Vervolgens hebben wat oude heren in keurige en vreemde lerarenkledij hun zegje gedaan. Het schoolhoofd was wel een echte baas, hij sprak vloeiend engels, wat een hele prestatie is voor een Japanner. Na alle plechtigheden werden de uitwisselingsstudenten natuurlijk als eerste de zaal uit geleid, zodat de Japanners nog even goed konden kijken hoe zo'n westerling er nou precies uitziet van dichtbij.

Club Madness

De Japanse cultuur is, in tegenstelling tot de onze, een collectivistische cultuur. Dat betekent dat iedereen hier een erg sterk groep gevoel heeft. Dat is goed terug te zien in de verscheidene clubs die zich op scholen vormen. Clubs zijn hier iets officieëls, dus niet een zooitje bijeengeraapte Japanners die elke woensdag na school een potje gaan dammen. Er zijn clubs voor alles, van talen tot vechtsporten, van muziek tot beeldende kunst. Ik zit zelf natuurlijk nog niet bij een club, maar zodra ik dat wel zit zal ik wat meer over deze clubs uitleggen. Anyway, wij werden na de ceremonie naar het schoolplein geleid, en daar stonden vandaag dus de club recruiters. Aan het begin van elk semester willen alle clubs natuurlijk graag de nieuwe eerstejaars bij hun club hebben, dus er worden flink wat flyers gemaakt en uitgedeeld. We moesten in een rij door hordes Japanners lopen, die allemaal uitgedost waren alsof ze iedere moment konden gaan sporten. Er waren mensen in voetbal kleding en in vechtsport kleding, alles was er te zien. Deze rij aan op hol geslagen recruiters leek ook vrij eindeloos te zijn, want na 5 minuten was ik er nog niet doorheen. Ik denk dat ik wel zo'n 100 flyers in m'n handen gedrukt heb gekregen, sommige heb ik dubbel of zelfs driedubbel. Het grappige aan deze eindeloze horde van aziaatjes was dat 90% van deze lieve kinders een flink aantal koppen kleiner is dan ik. Niet alleen moest ik voor bijna iedereen omlaag kijken, ook waren er mensen die gewoon van me schrokken! :D Als ik zondag foto's maak van mijn kamer zal ik ook een foto van mijn verzameling flyers uploaden. Tot die tijd moeten jullie het met dit bericht doen!

Check je later!