Het proloog komt ten einde

Zoals ieder avontuur begon ook dit verhaal met een proloog, een proloog dat vandaag ten einde is gekomen.  Sinds vandaag zijn we onze kamers in Kyoto ingetrokken en gaat het toch echt beginnen.

町屋奈良町

Ik heb dit natuurlijk al veel eerder verteld, maar Nanja en ik verbleven in Nara dus in Gueshouse Naramachi. Ik had hier echter nog geen foto's van genomen, dus die heb ik bij deze geupload. Alle foto's die ik daar heb gemaakt zijn nu te zien in de foto gallerij. Op de dag van ons vertrek had de eigenaar van het guesthouse nog een verrassing voor ons. Hij had namelijk de achterkamer die op de tuin uitkeek speciaal voor ons mooi gemaakt omdat wij er graag een keer rond wilden kijken. Een aantal dagen geleden heeft hij 's avonds een keer heel lang over deze kamer verteld, en bijna ieder onderdeel van deze kamer heeft wel een geschiedenis of betekenis.

京都っ子

Na onze grootsche avonturen in Nara zijn we naar Kyoto getrokken. Daar ontmoetten we Ben op het centraal station (dat zo groot is als een vliegveld). Omdat we pas 2 dagen later ons appartement in konden, verbleven we eerst nog 2 nachtjes in een hostel. Dit keer was Kyotokko aan de beurt, dat is één van de goedkoopste hostels in Kyoto. We hebben beide dagen eigenlijk geen reet uitgevoerd. Aangezien we toch nog 4 maanden in Kyoto zitten en we hier niets hoeven te rushen, vonden we het een goed idee om uit te rusten, immers had Ben ook nog een jetlag. De eerste nacht in Kyotokko was waardeloos. We sliepen daar op een kamer voor 20 personen, en uitgerekend de gast naast mij (en boven Nanja) begon enorm te snurken. Normaliter is snurken nog niet zo'n heel grote ramp, maar deze gozer klonk als een neergeknuppelde kalkoen met 5 gaten in zijn luchtpijp. Daarnaast was het bed zo hard als steen, en begon er een gozer midden in de nacht rondjes te lopen en te niezen. Ik dacht altijd dat een mens maar een stuk of 3 keer op rij kon niezen, maar deze kerel haalde een chain-combo van wel 20 hits! Toen ik eindelijk in slaap viel was het alweer bijna ochtend. De tweede nacht was veel beter, maar door het harde bed ben ik uiteindelijk wel helemaal beurs en doet alles pijn. We zijn vandaag vroeg uitgechecked om naar de universiteit te vertrekken, want daar hadden we om 12:00 een afspraak.

京都外国語大学

Het was even zoeken, maar rond 11:50 kwamen we uiteindelijk aan bij het kantoor van de buitenlandse zaken op de universiteit. Daar werden we apart genomen en werden we alledrie persoonlijk door 2 studenten begeleid door de school en uiteindelijk naar onze kamer. Omdat Nanja als enige in een compleet ander gebouw is geplaatst, waren alleen Ben en ik nog over toen we richting de kamers gingen. In tegenstelling tot mijn begeleiders, waren die van Ben een beetje lui en saai. Ze zeiden weinig, verontschuldigden zich na een uur en namen toen de benen. Daarna is Ben gewoon met mij en mijn begeleiders meegekomen en hebben we een tour in het winkelcentrum gehad. We kregen ook hulp bij het kopen van sommige benodigdheden in de supermarkt en drogisterij, daarnaast hebben we ook nog wat gegeten in een restaurantje met z'n allen.

Uiteindelijk zit ik hier om een uurtje of half 8 alleen op mijn kamer. Mijn tas is voor 90% uitgepakt, ik heb al wat eten en drinken in huis en mijn bed ligt er nog onopgemaakt bij. "All in good time". Denk ik dan maar, morgen de buurt verkennen en het winkelcentrum nog maar eens bezoeken, foto's volgen later.